บทที่ 1

[Mini Demon]

ข้อความในหน้านี้เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์แก้วกานต์ ห้ามคัดลอก ดัดแปลง เผยแพร่ หรือนำไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต


บทที่ 1


ฉันจะเป็นภรรยาที่เต็มใจและเชื่อฟัง ฉันจะเป็นภรรยาที่เต็มใจและเชื่อฟัง--

โอลิเวีย--เวลานี้คือเลดี้กรีนลีห์!--วางแปรงขนหมูที่หล่อนกำลังใช้หวีผมสลวยอย่างใจลอยลง คำนั้นอีกแล้ว เชื่อฟัง หล่อนสูดหายใจลึกครั้งหนึ่ง ทาบสองมือลงบนโต๊ะเครื่องแป้งฝังมุกตัวใหม่ของหล่อนแล้วหลับตาปิดกั้นภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกเงาขอบทอง

ห้องนอนที่โอลิเวียนั่งคอยอยู่นี้ดูละลานตาด้วยความหรูหรามีรสนิยม จากม่านประดับรอบเตียงที่เป็นผ้าไหมสีครีม ถ่านหินที่กองสุมพูนในเตาผิง ไปจนถึงชุดนอนที่หล่อนสวม ซึ่งเป็นผ้าเนื้อบางพลิ้วซึ่งเป็นไปได้ว่ามีราคาสูงกว่าเสื้อผ้าทั้งหมดที่หล่อนมีเมื่อก่อนรวมกัน

สิ่งเดียวที่ขาดหายไปคือตัวท่านลอร์ด

พวกผู้ชายนี่นะ โอลิเวียคิด พวกเขาเหมือนสายฝน ถ้ามีคนต้องการมัน ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่ยอมตกเอาเสียเลย

เป็นเกียรติมากนะที่ได้รับเลือกจากสุภาพบุรุษแบบนี้ เสียงของแม่หล่อนดังก้องในสมองหล่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ลูกแทบไม่มีอะไรส่งเสริมตัวเองเลยนอกจากสายเลือดที่ดี ถ้าน้องชายของลูกสามารถแต่งงานกับทายาทสาวที่น่าสยองของบริษัทเดินเรือแฮคเคอร์แมนนั่นได้ ทุกสิ่งทุกอย่างจะแตกต่างไปจากนี้มาก ถ้าวอลเทอร์ยังมีชีวิตอยู่...

ถ้าวอลเทอร์มีชีวิตอยู่ เชลต์แนมก็คงอยู่รอดปลอดภัย กำปั่นเงินของครอบครัวก็คงเต็ม พ่อแม่หล่อนจะมีความสุข และโอลิเวียคงไม่ต้องใช้ชีวิตอยู่โดยไม่มีน้องชายที่รัก และแน่นอนว่าหล่อนคงไม่ถูกบังคับให้ยอมรับการขอแต่งงานจากผู้ชายเพียงคนเดียวที่ขอหล่อน

ลอร์ดกรีนลีห์เป็นผู้ชายที่รูปงามมาก ลอร์ดกรีนลีห์เป็นผู้ชายที่มีอิทธิพลมาก ลอร์ดกรีนลีห์--

ลอร์ดกรีนลีห์เริ่มจะทำให้หล่อนทนไม่ไหว

พอกันที โอลิเวียเริ่มถักเปียเพื่อเข้านอน หล่อนจะเปลี่ยนชุดนอนที่เย้ายวนใจเหลวไหลชุดนี้ออกซะ และหล่อนไม่น่าอาบน้ำกลิ่นกุหลาบเป็นรอบที่สองของวันนี้ด้วย ไม่มีประโยชน์ที่จะคอยผู้ชายคนนั้น เห็นได้ชัดว่าเขาจะไม่มา เหมือนกับที่เขาไม่มาเยี่ยมเยียนเพื่อแสดงความสนใจหล่อน เหมือนกับที่เขาไม่มาหาเพื่อถามกับหล่อนโดยตรงว่าหล่อนต้องการแต่งงานกับเขาหรือไม่

ใช่ว่าหล่อนจะมีเงินทองเหลือเฟือที่จะปฏิเสธเขา หล่อนไม่ใช่คนปัญญาอ่อน หล่อนรู้ว่าครอบครัวและผู้อาศัยใต้ร่มไม้ชายคาเชลต์แนมทั้งหมดไม่มีหวังที่จะได้รับการช่วยเหลืออย่างอื่นนอกจากการแต่งงานนี้

เพียงแต่หล่อนคงรู้สึกดีถ้าเขาถามหล่อนสักนิด

แน่นอนว่าพ่อก็ไม่ได้ดีไปกว่าคนอื่น เขาขายหล่อนโดยไม่คิดแม้แต่นิดเดียวว่าหล่อนจะชอบผู้ชายคนนั้นหรือไม่ ไม่เลย พ่อจัดการเรื่องทั้งหมดลับหลังหล่อน เหมือนกับการขายม้าดื้อรั้นตัวหนึ่ง

ผู้ชายไม่เหมือนฝน ผู้ชายเหมือนการระบาดของหนูมากกว่า ไม่มีทางจะรู้ว่าพวกมันกำลังทำอะไรในที่ที่มองไม่เห็น และเมื่อคนคิดว่าแมวจัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยแล้ว ปรากฏว่าเจ้าสัตว์ร้ายกาจพวกนั้นกำลังวางแผนเล่นงานเขาอยู่ตลอดเวลา

แน่นอนที่สุดว่าผู้ชายคือหนู!

เมื่อรู้สึกดีขึ้นหลังจากไขปัญหานั้นได้ โอลิเวียก็ถอดเสื้อคลุมนอนโปร่งใสออก--ของไร้สาระ! เอาไปให้แมงมุมใช้ชักใยยังไม่ได้ด้วยซ้ำ!--แล้วหล่อนก็เอื้อมมือเพื่อปลดสายเล็กๆซึ่งผูกอยู่กับคอเสื้อของชุดนอนที่ยิ่งโปร่งใสกว่า

เสียงที่ประตูที่เชื่อมต่อกันทำให้หล่อนหยุดนิ่งตัวเย็นวาบ ความโกรธหายไปเมื่อหล่อนถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับความกลัวที่เกิดขึ้นกับหล่อนมาตลอดหนึ่งเดือนอีกครั้งหนึ่ง

หล่อนเป็นภรรยาของคนแปลกหน้าคนหนึ่ง หล่อนต้องพึ่งพาผู้ชายคนหนึ่งซึ่ง--ซึ่งสามารถทำอะไรกับหล่อนก็ได้ตามที่เขาต้องการ

และนั่นอาจเป็นอะไรก็ได้ทั้งนั้น หล่อนไม่เคยได้รับการเลี้ยงดูแบบประคบประหงมเหมือนเด็กสาวทั้งหลายที่หล่อนได้พบในช่วงเดือนสุดท้ายของฤดูการเข้าสังคมนี้ หล่อนไม่ได้มีครูพี่เลี้ยงคอยจ้ำจี้จ้ำไช หล่อนไม่มีคนคอยติดตามดูแลนอกเหนือไปจากสาวใช้ที่เกียจคร้านแค่คนเดียวหรือสองคน เมื่อแต่ละปีผ่านไปเรื่อยๆ บรรดาคนรับใช้ต่างสรุปได้อย่างถูกต้องว่าลอร์ดและเลดี้เชลต์-แนมไม่ได้ตั้งใจจะจัดการแต่งงานที่หรูเลิศให้เลดี้โอลิเวีย

แต่พ่อแม่ของหล่อนทุ่มเทความหวังทั้งหมดไปที่วอลเทอร์ซึ่งอายุน้อยกว่าหล่อนหนึ่งปี และมีรูปลักษณ์ดีกว่าหล่อนมาก หน้าตาดีกว่าและมีเสน่ห์มากกว่า ยากที่โอลิเวียจะตำหนิพวกเขาได้ เพราะหล่อนก็หลงรักเอาอกเอาใจวอลท์เหมือนอย่างที่พี่สาวทั้งหลายควรจะเป็น เขาเต็มไปด้วยชีวิตชีวาและมีอารมณ์ขัน แต่ไม่ได้โง่เขลาเหมือนกับลอร์ดหนุ่มนิสัยเสียบางคน หล่อนชื่นชมเขา เหมือนกับทุกคนที่ได้พบเขา

เมื่อวอลท์กับพ่อแม่หล่อนไม่อยู่ที่เชลต์แนม ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นอย่างนั้น ทั้งคฤหาสน์ก็ราวกับเข้าสู่สภาพจำศีล โอลิเวียใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่กับการดูแลเอาใจใส่ผู้คนที่อาศัยพึ่งพาครอบครัวหล่อน หมู่บ้านเชลต์แนมก็ตกทุกข์ได้ยากมากพอๆกับคฤหาสน์ในช่วงเวลาหลายปีของความขัดสน ดังนั้นโอลิเวียจึงทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อบรรเทาความลำบากนั้น

หล่อนชอบทุกคนในเชลต์แนมซึ่งเป็นเหมือนครอบครัวของหล่อนมากพอๆกับครอบครัวจริงๆของหล่อน

ซึ่งเป็นเหตุผลที่เธอแต่งงานกับลอร์ดกรีนลีห์ไงล่ะ

ใช่แล้ว ด้วยความหวังว่าในไม่ช้ากระสอบเงินจะเดินทางไปยังเขตเดอรัมที่ทางเหนือของอังกฤษ เพื่อฟื้นฟูบูรณะทุกอย่างที่ต้องการการฟื้นฟูมานานแล้ว

ลอร์ดกรีนลีห์เป็นผู้ชายที่ใจกว้างมาก

และเขาเป็นยักษ์รูปหล่อจริงๆ...

อาการวูบวาบเล็กน้อยในท้องของโอลิเวียเริ่มกลายเป็นการกระพือปีกอย่างตระหนกตกใจ หล่อนกลืนน้ำลายแรงๆ ฉันจะเป็นภรรยาที่เต็มใจและเชื่อฟัง

โชคร้ายที่การเชื่อฟังไม่ใช่หนึ่งในคุณสมบัติที่ดีของโอลิเวีย ใช่ว่าหล่อนจะจงใจดื้อรั้นหรือชอบโต้แย้งเป็นพิเศษ หล่อนก็แค่...ไม่เชื่อฟังโดยไม่ตั้งใจเท่านั้นเอง

นับตั้งแต่ไหนแต่ไรมาจนกระทั่งถึงวันนี้ ข้อบังคับต่างๆของแม่หล่อนเป็นสิ่งที่ทำตามได้ยากที่สุด ผมของลูกต้องไม่หลุดจากที่ ลูกต้องเก็บเท้าซ่อนไว้ใต้ชายกระโปรง มิฉะนั้นพวกเขาจะคิดว่าลูกไม่ได้ดีไปกว่าสาวรีดนมวัวคนหนึ่ง ลูกต้องไม่หัวเราะเสียงดังหรือหัวเราะนานๆ ถ้าให้ดีกว่านั้นก็อย่าหัวเราะเสียเลย ยิ้มได้ แต่อย่าให้เห็นฟัน--ยิ้มของลูกกว้างเกินไป อย่าพยายามยืนค้ำเหนือสุภาพบุรุษ แต่อย่าทำไหล่ห่อคอตก!

หล่อนตระหนักว่ากฎต่างๆของแม่ไม่สำคัญแล้วในตอนนี้ โอลิเวียแน่ใจอย่างยิ่งว่าเจ้าบ่าวของหล่อน--สามีสิ!--มีกฎเกณฑ์ของเขาเอง เป็นไปได้ว่าจะยิ่งเข้มงวดกว่ากฎของเลดี้เชลต์แนม กฎเกณฑ์...และข้อเรียกร้อง

ข้อเรียกร้อง สวรรค์ช่วย โอลิเวียไม่เคยเป็นคนที่ยอมแพ้ต่อความกลัว หล่อนตัดสินใจยอมรับความโกรธแทน สามีตัวร้ายไม่สนใจจะเกี้ยวหล่อนด้วยซ้ำไป!

“ไม่แวะไปหา ไม่เคยเขียนจดหมาย! ไม่มีอะไรเลยนอกจากเครื่อง-ประดับ!”

ของกำนัลต่างๆส่งมาถึงหล่อนบ่อยครั้ง มีราคาและดูห่างเหิน โอลิเวียชอบการสนทนากันจริงๆมากกว่า

หล่อนเคยเห็นหน้าเจ้าบ่าวของหล่อนเพียงสองครั้งก่อนวันนี้ ครั้งแรกก็คือวันแห่งภัยพิบัติที่บน--ไม่ใช่สิ ใต้สะพาน จากเหตุการณ์ครั้งนั้นหล่อนคิดว่าเขาคงมีนิสัยชอบช่วยเหลือคนอื่น คิดว่าเขาตัวใหญ่เหมือนตอม่อสะพาน คิดว่าเขาเป็นคนอวดดี--บางทีเขาก็มีดีจะอวดจริงๆ--และคิดว่าเขาชอบมองทรวงอก

แต่อย่างหลังนี้เป็นกับผู้ชายจำนวนมากในสังคม

ครั้งที่สองที่หล่อนเห็นหน้าเขาคือวันต่อมาเมื่อเขามาขออนุญาตพ่อหล่อนเพื่อแต่งงานกับหล่อน ถ้าหล่อนไม่บังเอิญกลับเข้าบ้านในตอนนั้นหลังจากการแวะเยี่ยมเพื่อนๆยามบ่ายอันแสนจะเหน็ดเหนื่อยกับแม่ และเห็นผู้ชายที่สมคบคิดกันสองคนนี้กำลังจับมือกันที่ห้องโถงหน้า ราวกับพวกเขาเพิ่งสรุปการเจรจาซื้อขายม้าได้ เป็นไปได้ว่าหล่อนอาจจะไม่รู้เรื่องนี้จนกระทั่งถึงวันแต่งงานนั่นแหละ!

ลอร์ดกรีนลีห์ไม่ได้มีท่าทางละอายใจเสียด้วยซ้ำ เขาเพียงแต่โน้มตัวลงเหนือมือหล่อนและพูดว่าเขามีความสุขที่ได้รับการยินยอมจากพ่อของหล่อน แล้วเขาก็เดินอย่างสบายใจออกไปทางประตูระหว่างที่หล่อนจ้องมองตามหลังเขา อ้าปากค้าง

จากการเผชิญหน้ากันครั้งนั้นและช่วงเวลาสองสัปดาห์ของการไม่โผล่มาให้เห็นหน้าเลยทำให้หล่อนสรุปได้ว่าเขาอวดดี เจ้ากี้เจ้าการ และไร้ความคิด แต่ก็อีกนั่นแหละ หล่อนสามารถพูดอย่างนั้นได้กับสุภาพบุรุษอีกมากมายที่แม่ของหล่อนบังคับให้หล่อนรู้จักนับตั้งแต่หล่อนถูกดึงตัวมาลอนดอน และถูกบังคับให้เข้าสังคมระดับสูง ราวกับหล่อนเป็นกะลาสีที่ถูกลักพาตัวขึ้นมาอยู่บนเรือของคนต่างชาติ

วันนี้หล่อนถูกจับแต่งตัวและเตรียมพร้อมสำหรับเขาราวกับของบูชายัญที่มีผ้าคลุมหน้า หล่อนแทบมองอะไรไม่เห็นผ่านผ้าลูกไม้ประดับมากมาย และใช้เวลาส่วนใหญ่ในระหว่างพิธีเพื่อรวบรวมสมาธิไม่ให้ตัวเองอาเจียนออกมา ในช่วงอาหารเช้าฉลองการแต่งงาน ผู้ชายที่อยู่ข้างหล่อนทำตัวไม่สนใจหล่อนอย่างที่ควรจะเป็น เขากลับใช้เวลาส่วนใหญ่ให้ความสนใจผู้ชายที่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่งของเขา ผู้ชายคนหนึ่งที่โอลิเวียจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าคมสันมากจนใกล้เคียงลอร์ดกรีนลีห์ ในแบบที่เข้มกว่า ขรึมกว่า

จากการกระทำอย่างนั้นของเขาทำให้หล่อนเรียนรู้ว่าลอร์ดกรีนลีห์มีมารยาทงดงาม และรู้ว่าแม้เขาจะดูยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง แต่ที่จริงแล้วเขาออกจะไร้มารยาทเหลือเกิน

นั่นเป็นแค่ส่วนน้อยที่สุดที่อาจจะยังมีอะไรตามมาอีกมาก แต่หล่อนอยู่ที่นี่แล้ว แต่งงานกับผู้ชายคนนี้ไปตลอดชีวิต อนาคตทั้งหมดอยู่ในกำมือของเขาเท่านั้น ซึ่งหล่อนสังเกตเห็นในระหว่างการรับประทานอาหารที่หล่อนแทบไม่ได้แตะต้องเลยว่าสามีหมาดๆของหล่อนมีมือใหญ่ได้รูป ที่จริงแล้ว แม้ว่าเขาจะมีรูปร่างใหญ่ แต่เขามีความสง่างามของสิงโตที่ทำให้หล่อนถอนสายตาจากเขาได้ยากมาก

อย่างไรก็ตาม เวลานี้ความตะลึงลานของหล่อนละลายไปอย่างรวดเร็วกลายเป็นฉุนเฉียวตื่นตระหนก พวกเขาทำให้มันเสร็จๆกันไปเลยไม่ได้รึไง แน่นอนว่าการคอยแต่จะกลัวอยู่อย่างนี้เลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งที่หล่อนกลัวเสียอีก! หล่อนยกแขนทั้งสองข้างขึ้นกอดอกแม้ว่าจะมีความร้อนจากเตาผิง ดูเหมือนหล่อนจะไม่มีวันได้รับความอบอุ่นเพียงพอ

โอลิเวียก้มศีรษะลงและเดินกลับไปกลับมาหน้าเตาผิงอีกครั้งหนึ่ง หล่อนสามารถเพิ่มคุณสมบัติอีกอย่างหนึ่งของเขาเข้าไปในรายการ นั่นก็คือลอร์ดกรีนลีห์มีนิสัยเชื่องช้า!

น่าขอบคุณที่โอลิเวียรู้สึกว่าความโกรธเริ่มขึ้นอีกครั้ง เข้าท่วมท้นความกลัวของหล่อน

พวกผู้ชายคือหนู



เดน คาลเวลล์ ลอร์ดกรีนลีห์มีปัญหาอย่างหนึ่ง ปัญหาใหญ่มาก แม้กระทั่งในขณะที่เขายืนอยู่อีกด้านหนึ่งของประตูห้องเจ้าสาวของเขา เขารู้สึกว่าปัญหากำลังขยายใหญ่ขึ้น ให้ตายสิ เขายังไม่ทันจะได้แตะต้องตัวหล่อนด้วยซ้ำ!

ไม่มีอะไรจะช่วยได้กับปัญหาของเขา ไม่มีใครให้คุยเรื่องนี้ด้วยได้ เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่จะพูดกับผู้ชายคนอื่นได้ และแน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องที่จะคุยกับผู้หญิงที่เป็นสุภาพสตรีคนหนึ่ง--หรือแม้กระทั่งกับผู้หญิงที่ไม่เป็นสุภาพสตรี!

เดนเคยปรึกษาแพทย์ครั้งหนึ่ง--และเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ผู้ชายคนนั้นหัวเราะเสียงดังและตบหลังเขาพร้อมกับบอกให้เขากลับบ้าน “นั่นไม่ใช่ปัญหา มายลอร์ด--นั่นคือสิ่งที่ล้ำค่า!”

สิ่งที่ล้ำค่ารึ ในเมื่อแม้กระทั่งผู้หญิงโสเภณีที่มีประสบการณ์ที่สุดก็ยังผงะถอยจากเขาอย่างตกใจน่ะรึ สิ่งล้ำค่าในเมื่อเขาจะต้องมีทายาทกับเด็กสาวบริสุทธิ์ไร้เดียงสานี่น่ะรึ

ถ้าเป็นผู้ชายบางคนก็คงบังคับหล่อนอย่างไม่แยแส เป็นสิทธิ์ของเขาในฐานะสามี กฎหมายระบุไว้ชัดเจน เดนสั่นสะท้าน ตกใจที่เขาสามารถคิดถึงเรื่องนี้ได้เสียด้วยซ้ำ มีอะไรมากมายที่เขาจะทำเพื่อปกป้องอนาคตของกรีนลีห์ แต่ไม่ใช่การกระทำอย่างนั้น ถ้ามีทายาทคนอื่นหลงเหลืออยู่สักคน เดนคงไม่พยายามแต่งงานเสียด้วยซ้ำ เขายินดีที่จะตายไปโดยถือสันโดษไปตลอดกาลดีกว่าทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งเดือดร้อนด้วย...ปัญหาของเขา

แต่เขาอยู่ตรงนี้ กำลังจะเข้าห้องเจ้าสาว ปัญหาของเขายังคงขยายขึ้นเรื่อยๆไม่หยุดยั้ง

เขาพยายามอย่างถึงที่สุดแล้วที่จะถ่วงช่วงเวลานี้ไว้ ถึงขนาดใช้เวลาส่วนใหญ่ของคืนแต่งงานทำงานในห้องทำงานของเขา เมื่อนาฬิกาดังสิบเอ็ดครั้ง เขาก็รู้ว่าเขาถ่วงเวลาต่อไปไม่ได้แล้ว

มาร์คัส แรมเซย์หรือลอร์ดไดรเดน เพื่อนสนิทและคนติดตามของเขาซึ่งนั่งตรงข้ามโต๊ะทำงานเห็นอาการหน้านิ่วคิ้วขมวดของเขาและโคลงศีรษะให้เดน “เธอไม่ใช่ไม่ดึงดูดใจนะ”

เดนยักไหล่อย่างไม่สนใจ ระวังให้สีหน้าตัวเองเฉยเมย “เธอเป็นอย่างที่ฉันต้องการให้เป็น ผู้หญิงที่น่ารักเกินไปจะทำให้จิตใจไขว้เขว”

มาร์คัสเอียงศีรษะ “ถ้าอย่างนั้นมีอะไรที่ทำให้นายยุ่งยากใจ ทำไมนายยังมัวนั่งทำงานอยู่ที่นี่ในเมื่อนายควรจะอยู่ในอ้อมแขนของเจ้าสาวนายได้แล้ว”

เดนถอนใจและออกแรงทั้งสองแขนดันตัวเองจากเก้าอี้ “ฉันจะไปหาเธอเดี๋ยวนี้ นายพอใจหรือยัง”

มาร์คัสยิ้มกริ่ม ความทะเล้นแบบเยาว์วัยปรากฏบนใบหน้าที่ปกติแล้วจะเคร่งขรึมของเขา “คงไม่ใช่ฉันหรอกที่จะได้รับความพึงพอใจในคืนนี้”

คงไม่ใช่เขาเหมือนกัน แต่เขาบอกมาร์คัสไม่ได้ว่าเพราะอะไร เดนขมวดคิ้ว “นี่เรากำลังพูดถึงภรรยาของฉันนะ”

มาร์คัสชูสองแขนขึ้นยอมแพ้ต่อสายตาถมึงทึงของเดน “ฉันขอโทษ ทีนี้ก็ไปได้แล้ว คืนนี้ฉันจะนำเอกสารเหล่านี้ไปให้นายกรัฐมนตรีเอง ในเมื่อหัวหน้าสายลับของนโปเลียนยังลอยนวลอยู่อย่างนี้ ฉันไม่ไว้ใจมอบเอกสารนี้ให้คนส่งสารคนไหนทั้งนั้น”

เดนพยักหน้า พวกเขาจะประเมินความสามารถของไคเมราต่ำเกินไปไม่ได้ รอยัลโฟร์เคยทำผิดพลาดอย่างนั้นมาแล้ว ในช่วงเวลาส่วนใหญ่ของปี ผู้นำที่ลึกลับของหน่วยจารกรรมฝรั่งเศสในลอนดอนสามารถหลีกหนีการตามตัวของไลเออร์สคลับได้ นั่นเป็นกลุ่มสายลับชั้นยอดซึ่งดำเนินการตามคำสั่งของรอยัลโฟร์ เพิ่งเมื่อช่วงไม่กี่สัปดาห์หลังนี้เองที่มีการค้นพบว่าไคเมราเป็นผู้เชี่ยวชาญในการปลอมแปลงตัวซึ่งใช้ชีวิตอยู่ในกลุ่มพวกไลเออร์ในฐานะเด็กหนุ่มคนรับใช้เจ้าอารมณ์ที่พวกเขามองผ่านอย่างไม่สนใจด้วยเห็นว่าไร้อันตราย

เดนนี่...ซึ่งต้องไม่ใช่ชื่อจริงของเขาแน่นอน...ได้ผ่านจากไลเออร์คนหนึ่งไปอยู่กับไลเออร์อีกคนหนึ่งเมื่ออารมณ์ที่ไม่อยู่กับร่องกับรอยของเขาทำให้เขาอยู่กับใครนานไม่ได้ ตอนนี้เดนกำลังสงสัยว่านั่นอาจจะเป็นอีกส่วนหนึ่งในแผนการของไคเมรา การใช้ชีวิตอยู่ในบ้านของบรรดาสายลับทั้งหลายย่อมมีประโยชน์กว่าการรั้งอยู่ที่เดียวเพื่อรับใช้ไซม่อน เรนส์ อดีตหัวหน้าสายลับไลเออร์ ซึ่งเวลานี้เกษียณตัวเองไปแล้ว

ไคเมรารู้เรื่องเกี่ยวกับไลเออร์สคลับมากเกินไป--แต่ว่าเขารู้เรื่องรอยัลโฟร์มากขนาดไหนกันแน่ มีเพียงนายกรัฐมนตรีและเจ้าชายผู้สำเร็จราชการเท่านั้นที่รู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับรอยัลโฟร์ และยังมีดาลตัน มอนต์โมเรนซี่ ลอร์ดอีเธอร์ริดจ์ หัวหน้าไลเออร์สคลับคนปัจจุบัน ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นหนึ่งในกลุ่มรอยัลโฟร์

เดนเดินขึ้นบันไดช้าๆตรงไปหาเจ้าสาวที่กำลังคอยเขาพร้อมกับครุ่นคิดเรื่องนี้ ถ้าไคเมรารู้ความจริง...ถ้าใครก็ตามในฝ่ายตรงข้ามรู้ถึงอำนาจที่คนทั้งสี่ในกลุ่มรอยัลโฟร์มี อำนาจที่เหนือกว่าราชบัลลังก์เองเสียด้วยซ้ำ! ถ้าเรื่องของรอยัลโฟร์ถูกเปิดเผยออกไป รัฐบาลอังกฤษจะถูกทำลายย่อยยับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นที่รับรู้กันว่ากลุ่มรอยัลโฟร์นี่แหละที่ประกาศว่าพระเจ้าจอร์จทรงมีพระสติวิปลาสและลักลอบนำตัวพระองค์หายไป พร้อมกับแต่งตั้งเจ้าชายจอร์จที่ 4 เป็นผู้สำเร็จราชการของประเทศอังกฤษ งูเห่า สิงโต สุนัขจิ้งจอก และนกเหยี่ยว ได้ก่อการทรยศที่ร้ายแรงที่สุด ทั้งหมดนั้นด้วยความจงรักภักดีสูงสุด

แม้ว่าการตัดสินใจครั้งสำคัญนั้นจะทำโดยครูของเขาซึ่งเคยรับหน้าที่สิงโตมาก่อน แต่เดนในฐานะสิงโตคนปัจจุบัน ก็สนับสนุนการตัดสินใจนั้นอย่างเต็มกำลัง จะยอมให้ผู้ชายคนหนึ่ง...ไม่ว่าจะเป็นพระเจ้าแผ่นดินหรือไม่ก็ตาม...ทำลายประเทศอังกฤษไม่ได้ แม้กระทั่งเดนเอง ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ผู้ชายที่ทรงอำนาจที่สุดในแผ่นดิน ก็ไม่สามารถปล่อยให้ใครหรืออะไรมาอยู่เหนือภาระหน้าที่ของเขาได้

พ่อที่อ่อนแอและคิดคดทรยศของเดนสอนบทเรียนที่ดีให้เขา ผู้หญิงคนหนึ่งมาขวางกั้นระหว่างเฮนรี่ คาลเวลล์กับหน้าที่ของเขา ผู้หญิงฝรั่งเศสแสนสวยที่ชักนำพ่อของเดนไปสู่เส้นทางของความหลงใหลและการทรยศ

ไม่เคยมีคำพูดในเชิงไม่ไว้วางใจแว่วเข้าหูเดน แต่เขารู้ดีว่าถ้าการทรยศของพ่อเขาเป็นที่รับรู้ก่อนการแต่งตั้งเขาเข้าประจำตำแหน่งสิงโต เดนจะไม่มีวันได้รับเลือก

เชื้อไม่ทิ้งแถว ไม่มีใครกระซิบคำพูดนี้เสียด้วยซ้ำ แต่เดนรู้สึกถึงการจับตามองของคนอื่นๆในกลุ่มรอยัลโฟร์ราวกับมีลมหายใจมารดต้นคอเขา เขาจะต้องพยายามทำงานให้หนักยิ่งขึ้น เคร่งครัดในคำสาบานเมื่อเข้ารับหน้าที่เสมอ และเตรียมพร้อมอยู่ตลอดเวลาที่จะเสียสละความสุขสบายของตัวเองเพื่อราชบัลลังก์ บางครั้งเขาเกือบอิจฉาสิ่งที่เนท สโตนเวลล์ งูเห่า ต้องเผชิญ เมื่อเนทถูกบีบให้รับหน้าฉากเป็นคนขายชาติเพื่อปกปิดความประพฤติไม่เหมาะสมของราชวงศ์ เดนไม่มีการกระทำที่ชัดเจนอย่างนั้นเพื่อยืนยันความจงรักภักดีของเขา ทั้งหมดที่เขามีคือเงาแห่งความอ่อนแอของพ่อ

เชื้อไม่ทิ้งแถว

นั่นคือสาเหตุที่เขาเลือกเลดี้โอลิเวียเป็นเจ้าสาวของเขา ไม่ใช่ผู้หญิงที่เขาจะลุ่มหลงหมกมุ่นทุ่มเทความรักให้ ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะขมวดความคิดและจิตวิญญาณของเขาเข้าเป็นปมได้

ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะชักนำเขาสู่การทรยศ

ขณะนี้เดนยืนอยู่ในห้องนอนและกำลังมองประตูที่เปิดถึงกันอย่างไม่สบายใจ เขาเลือกลูกสาวของครอบครัวเชลต์แนมด้วยความระมัดระวังที่สุด แม่ของหล่อนยืนยันให้เดนมั่นใจว่าโอลิเวียเป็นผู้มีจิตวิญญาณของความสุขุมรอบคอบและมีคุณธรรม หล่อนรับรองว่าโอลิเวียได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีในเรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับสุภาพสตรี และเขาเคยเห็นด้วยตัวเองว่าหล่อนมีความทรหดอย่างน่าอัศจรรย์สำหรับคนที่ได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอม

ความทรหดที่หล่อนจำเป็นต้องมีถ้าหล่อนจะเป็นภรรยาของเขาจริงๆ เขาทนไม่ได้กับความคิดว่าจะมีผู้ชายคนอื่นมาคว้าผู้หญิงที่มีคุณสมบัติแบบนี้ไป ดังนั้นด้วยการตัดสินใจที่แน่วแน่ตามนิสัยของเขา เขาจึงลงมือดำเนินการเพื่อเป็นเจ้าของหล่อน

เขาเพิ่งนึกได้ในตอนนี้ซึ่งแน่นอนว่าช้าไปเสียแล้ว ว่าบางทีเขาน่าจะคบหาทำความรู้จักกับหล่อนสักพักหนึ่งก่อน มันยากพออยู่แล้วที่จะเอาชนะใจหล่อน เขารู้จากประสบการณ์ว่าถ้าเขาไม่ระมัดระวัง เขาจะไม่มีวันได้รับความเต็มใจร่วมมือของหล่อนนานพอจะมีทายาท เขาคงตกนรกถ้าทิ้งให้คฤหาสน์กรีนลีห์ต้องตกไปอยู่ในอุ้งมือของญาติห่างไกลคนใดคนหนึ่งซึ่งไม่เคยเหยียบย่างเท้าบนแผ่นดินกรีนลีห์เลย

เดนจำใจต้องยอมรับว่าเขาตั้งใจหลบหน้าเจ้าสาวของเขา ขี้ขลาด แน่นอนว่าเขามีงานที่สำคัญกว่าดึงตัวไว้ในช่วงสองสัปดาห์หลังนี้ เขาบอกตัวเอง แต่เขาสามารถส่งดอกไม้ จดหมายรัก หรืออะไรอย่างอื่นไปบ้างก็ได้

เวลานี้สายไปเสียแล้ว ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้วนอกจากการเผชิญหน้ากับหล่อน