ข้อความในหน้านี้เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์แก้วกานต์ ห้ามคัดลอก ดัดแปลง เผยแพร่ หรือนำไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต
ไซเลนซ์
โครงการกำจัดอารมณ์
ในความพยายามที่จะลดความบ้าคลั่งและการฆาตกรรมต่อเนื่องในหมู่ประชากรชาวไซ ปี ค.ศ. 1969 สภาปกครองสูงสุดของชาวไซจึงได้ริเริ่มโครงการที่เข้มงวดขึ้นมาโครงการหนึ่ง มีชื่อว่า โครงการ ‘ไซเลนซ์’ เป้าหมายของโครงการนี้คือการปรับสภาพจิตใจของเด็กชาวไซเสียตั้งแต่เกิด เด็กๆเหล่านั้นจะถูกนำมาฝึกฝนเคี่ยวกรำจนกระทั่งไม่มีอารมณ์โกรธอันจะนำไปสู่ความก้าวร้าวรุนแรง
แต่เพียงไม่นาน สภาก็ค้นพบว่า การจะแยกอารมณ์ใดอารมณ์หนึ่งออกจากอารมณ์อื่นๆนั้นเป็นไปไม่ได้ ในปี ค.ศ. 1979 หลังจากการอภิปรายโต้แย้งกันนานถึงสิบปีของชาวไซนับล้านคนผ่านทางไซเน็ต จุดมุ่งหมายของโครงการนี้ก็เปลี่ยนไปเป็นการทำให้เด็กชาวไซปราศจากอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น ไม่มีความโกรธ ความอิจฉาริษยา ไม่รู้จักความสุข และแน่นอนว่า ไม่รู้จักความรัก
จนถึงปี ค.ศ. 2079 ชาวไซผ่านโครงการนี้มาห้าถึงหกชั่วอายุคนแล้ว ทุกคนต่างลืมเลือนไปแล้วว่าพวกเขาเคยเป็นมนุษย์ที่มีอารมณ์ความรู้สึก ชาวไซในปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันว่าสามารถควบคุมตัวเองได้อย่างเย็นชา ยึดความมีเหตุมีผลจนกลายเป็นมนุษย์ที่ไร้หัวใจ และไม่มีใครจะสามารถยั่วยุพวกเขาให้ก่อความรุนแรงได้
พวกเขาเป็นผู้นำรัฐบาลและผู้นำทางธุรกิจ มีอำนาจเหนือมนุษย์ธรรมดาและมนุษย์กลายร่างซึ่งต่างก็ปล่อยให้สัญชาตญาณความเป็นสัตว์เข้าครอบงำ ด้วยพลังจิตหลากหลายประเภทที่ชาวไซมี ตั้งแต่การสื่อสารด้วยโทรจิตไปจนถึงการหยั่งรู้อนาคต และการเคลื่อนย้ายวัตถุสิ่งของไปจนถึงพลังจิตอ่านวัตถุ ชาวไซจึงถือตัวว่าพวกตนมีวิวัฒนาการสูงกว่าเผ่าพันธุ์อื่น
ด้วยลักษณะเฉพาะของชาวไซดังกล่าว พวกเขาจึงตัดสินใจทุกอย่างบนหลักแห่งเหตุผลและความมีประสิทธิภาพ จากสถิติที่รายงานในไซเน็ต ความผิดพลาดของพวกเขาเกือบเป็นศูนย์
จึงพูดได้ว่า โครงการไซเลนซ์ก่อกำเนิดชาวไซที่สมบูรณ์แบบไร้ข้อบกพร่องใดๆ

